Parçayı işlediniz, ölçü tam, tolerans harika ama kumpası bırakıp parçaya baktığınızda yüzeyde göz tırmalayan çizikler, helezon izleri (vibrasyon dalgaları) var. Müşteri o pürüzlü yüzeyi gördüğünde parça çöp olabilir. Tornalamada 'ayna gibi' yüzey için ustaların dikkat ettiği teknik detaylar şunlardır:
1. Uç Radyüsü (R) ve İlerleme (f) Uyumu
Yüzey kalitesini belirleyen temel fizik kuralı şudur: İlerleme (f) düştükçe ve uç radyüsü (R) büyüdükçe yüzey pürüzsüzleşir. Eğer finiş pasounda R0.8 elmas ile yüksek ilerleme yaparsanız o parça yivli tüfek namlusu gibi çıkar. Finiş için R0.4 veya R0.2 elmas tercih edin ve ilerlemeyi (f) 0.05 - 0.1 mm/dev aralığına çekin. Ama dikkat: İlerlemeyi sıfıra çok yaklaştırırsanız takım kesmez, ezer ve yüzey bozulur.
2. Titreşimi (Vibrasyon) Yenmek
Eğer parçanın ortalarına doğru çığlık sesi duyuyorsanız, geçmiş olsun vibrasyon başladı. Parçayı aynadan çok uzun bağladıysanız punta kullanın. Katerin altlığı (şimi) bozuksa veya kateri tarete çok uzun bağladıysanız (kater sarkması), kesici uç esner ve yüzeyde tırtıklı izler (chatter) bırakır. Kater çıkıntısını (overhang) her zaman minimumda tutun.
3. Finiş Paso Miktarı (ap)
Finiş için bıraktığınız paso miktarı, uç radyüsünden büyük veya ona eşit olmalıdır. R0.4 elmas kullanıyorsanız finiş pasosu (çapta) en az 0.4 mm olmalıdır. Eğer sadece 0.1 mm paso bırakıp elması sıyırmaya çalışırsanız, uç tam kesme yapamaz, yüzeyi sürterek ezer.
4. Sınır Hızlarına Çıkın
Özellikle düşük karbonlu çeliklerde düşük devirlerde 'talaş kaynaması' (yığıntı kenar) oluşur. Bu mikroskobik kaynaklar yüzeyi yırtar. Kesme hızını (Vc) katalog değerlerinin üst sınırına (devri artırarak) yaklaştırdığınızda yüzeyin nasıl parladığını göreceksiniz.